Inleiding

Nivon jongeren Wolvega huurde in haar actieve periode diverse ruimtes. Daar gaf zij uitvoering aan haar activiteiten, het was de plek van samenkomst van vele tientallen en soms honderden jongeren. Daarmee voorzag Nivon jongeren in een behoefte.

Ook mislukten sommige pogingen tot huur.

Tot slot bleef een “eigen home” de droom, feitelijk de wens van de Nivon jongeren om vanuit een (vaste) basis verder activiteiten te ontplooien. Veel passeerde daarbij de revue


Huren

Het Parochiehuis bij de Rooms Katholieke kerk was de bakermat van de Nivon jongeren in Wolvega. Met een heuse voorzittershamer geschonken door de afdeling Meppel werd de start in 1963 gemaakt. Het gebeurde volgens overlevering op de zolder van het Parochiehuis!

Uit de beginperiode zijn de gehuurde objecten niet zo in beeld. Maar op het netvlies staat in ieder geval l(de gymzaal van) De Tuindorpschool en later kleuterschool De Krekel (school van ’t Nut voor het Algemeen) aan de Van Nijmegen Schonegevelstraat. Op vrijdagavond werd daar onder de bezielende leiding van eerst Sjoerd de Koning en later Ineke Breukelaar gevolksdanst. Zo leuk was het, dat Nivonners uit Leeuwarden op vrijdagavond met een busje naar Wolvega kwamen. Vanzelfsprekend ook voor “de contacten”.

Veel gebruik maakte het Nivon van het NVV-gebouw. Grotendeels hadden we met de beheerders, de familie Vriend, te maken. Soms moest het bestuur er aan te pas komen omdat er “gedoe” was over de verhuur. Zie "Jongeren uit NVV-gebouw gezet".

De vereniging was nog klein en de (kleine) zalen boden een goede gelegenheid om elkaar te ontmoeten. Dat vond vooral plaats op grond van thema, ook de ledenvergaderingen werden hier gehouden.

Tot het moment dat er een popband werd gehaald. Die trad op in de grote zaal. En vanaf dat moment is de grote zaal voor diverse activiteiten gebruikt. Een cultureel kerstprogramma (december 1967), nog meer bands die optraden en de succesvolle start van disco’s. Er waren met deze laatste activiteit (lage entree) soms honderden bezoekers. En…. alle activiteiten alcoholvrij.

Gebouw Irene beschikte over ongeveer evenveel zalen als het NVV-gebouw, maar de grote zaal kon meer bezoekers herbergen. In beide gebouwen werd altijd de aankleding op de dag zelf gedaan. Versiering in de zaal, maar vooral de visnetten die in de zaal hingen gaven het idee van een verlaagd plafond. Soms een hele toer omdat niet overal in de zaal de netten zo maar “ergens” aan bevestigd konden worden, laat staan dat er spijkers of schroeven werden gebruik….Maar sfeervol was het wel! En na afloop weer afbreken en opruimen. Daarna “afvoeren” naar de opslag zodat de netten weer gebruikt konden worden op een volgende activiteit.

De beheerder van Gebouw Irene was in die tijd de heer Ketellapper, veelal bijgestaan achter de alcoholvrije bar door zijn vrouw. Gebouw Irene leende zich ook zo geweldig voor de Blub in (maart 1969) waar gebruik werd gemaakt van alle beschikbare ruimtes in Irene.

Bands met enige naam traden dan ook op in Gebouw Irene. Enkele malen was de zaal meer dan uitverkocht: Met popgroep Zen (februari 1969) en Cuby and the Blizzards (april 1969) moesten bezoekers geweigerd worden. Dat weigeren ging niet altijd zonder slag of stoot! Ook kwamen in Gebouw Irene de cabaretvoorstellingen (Neerlands Hoop en Ivo de Wijs) en werd de eerste popopera ten gehore gebracht. Op het laatst was hier ook weleens “gedoe” over de verhuur en met name over de “verkoop” van het gebouw.

Dorpshuis Ter Idzard werd éénmaal gehuurd. Alle beschikbare ruimtes in Wolvega wasren die avond niet beschikbaar. De heer Breukelaar, die was gestrikt om de Sint te zijn, had dus zijn optreden in dit dorpshuis.

Internaat De Lindevallei in Wolvega is tweemaal door Nivon jongeren gebruikt. Eenmaal met een yoga-avond en de andere keer vlak voor de Kerst 1971 vanuit het thema Communicatie en Contacten.

De Mulo in Wolvega was een avond het strijdtoneel van jongeren en politiek: een hearing georganiseerd door Nivon jongeren.

De Sporthal (toen nog aan de Sportlaan in Wolvega) ontving de Nivon jongeren met de drie Tukkels, respectievelijk in 1968, 1969 en 1970. Uitbater van de drankvoorziening (alcoholvrij) was de heer Kuipers, tevens eigenaar van Stationskoffiehuis in Wolvega. Het was niet even binnenkomen en na afloop vertrekken. De festivals lieten ver van te voren al van zich horen en niet uitsluitend via de persberichten. De logistiek in de Sporthal moest “kloppen”. Zaterdag geen reguliere sport, want er moest opgebouwd worden. Podia verrezen, platen over de vloer, luchtkanon, de gehele hal in sfeerverlichting omtoveren en tijdens een van de festivals een 17 x 5 x 2,5 meter (lengte x breedte x hoogte) volledig geluids-geïsoleerd bouwwerk waarin een nooit eerder in Friesland vertoonde mix van geluid en beeld te horen/zien was. Zie de artikelen daarover onder "Festivals"/"Tukkels"! Het was altijd weer buffelen omdat de sporthal zondagochtend weer dienst deed als…. sporthal. Als wij vertrokken kwamen de sporters zo ongeveer binn…. Daarover is nog een leuke anekdote: "De stroslapers".


Mislukte initiatieven

Niet alles lukte. Aan ideeën geen gebrek, maar de opties om dat voor elkaar te krijgen verschilden sterk. Zo had het bestuur eens het voornemen een midzomernachtfestival te organiseren op “platbodems” op de Sas in de Linde. Dat liep al spaak bij het zien van deze “vaartuigen”: te klein, vermoedelijk zouden velen over boord gaan en in het ondiepe water terecht komen omdat iedere omheining ontbrak en het plan werd dus afgeblazen.

Er werd nagedacht over “opvolging” van de Tukkels. Nadenkwerk ging veelal gepaard met “veel ideeënuitwisseling”. Zo is een korte periode onderzocht of een grote culturele manifestatie op diverse plekken in Wolvega kans van slagen zou hebben. Cabaret, muziek, experimenten. Daarbij een passe-partout om langs de locaties te gaan. Dat initiatief bloedde dood. Ook een open luchtfestival kwam niet van de grond.  Het College van B&W wees de Nieuwe Aanleg in Wolvega af als locatie waarbij de argumentatie die aan deze afwijzing ten grondslag lag, weerlegd werd door de Nivon jongeren (zie bij "Tukkel 4"). Ook het IJsbaanbos in Nijeholtpade leek een goed alternatief voor een openluchtfestival maar dat werd ook in de kiem gesmoord. Voor al deze (optionele) activiteiten had er gehuurd moeten worden.


Weekends

Vele Nivon jongeren uit Wolvega waren regelmatig bezoeker van landelijk georganiseerde jongerenweekends, veelal in Ons Honk (later Nivon jongerencentrum) in Lage Vuursche. (zie deze website bij foto’s)

Ook organiseerde het Nivon weekends. Zo werd enkele malen een kampeerboerderij in Giethoorn afgehuurd. Met punters de meren op, een goed programma dat minder gevolgd werd bij te goed/warm weer en veel lol.

Ook een volledig volgeboekt paasweekend in de kampeerboerderij van de familie Postma in Appelscha was een schot een schot in de roos. Nivonners uit Delfzijl, Leeuwarden, Enschede en Hoogezand hadden zich ook aangemeld.

Kaderweekends werden enkele malen in het gebouw van de Woodbrookers in Kortehemmen georganiseerd. In deze weekenden zat een goede structuur en een mooie mix van “kaderactiviteiten” en ontspanning. Zie deze website bij foto's!

In natuurvriendenhuis De Hondsrug in Noordlaren en natuurvriendenhuis ’t Hunehuis in Havelte hield Nivon jongeren Wolvega weekends. In Noordlaren in co-productie met andere afdelingen, in Havelte vanuit het bestuur van de Nivon jongeren Wolvega. Zelfwerkzaamheid (zelf koken voor de gehele groep), een goed programma en “tijd voor jezelf”: het waren de ingrediënten voor het welslagen van deze activiteiten. In de natuurvriendenhuizen was altijd een huiswacht die de jongeren ontving. Het was inmiddels bij de huiswachten bekend dat deze jongeren ook daar hun eigen boontjes dopten en geen patriarchale begeleiding nodig hadden. Het idyllisch gelegen Hunehuis in Havelte (op een heuvel met uitzicht over de heide en de hunebedden ongeveer naast het huis) leverde ook de mooie bluesavonden op: luisteren naar John Mayall en andere virtuozen. Je kwam moe maar met nieuwe energie vanuit deze weekends!


Een droom die ook werkelijkheid werd

Nivon jongeren liep in de jaren ‘68-‘69 tegen haar grenzen aan. Ondanks vele activiteiten was men daarbij altijd afhankelijk van beschikbare zaalruimte. De wens groeide om “een eigen home” te het hebben. Het was bijna een terugkerend thema op de vaak tweewekelijkse bestuursvergaderingen.

En de ideeën kwamen. Zo zat op een avond mevr. Van Minnen-Bos, wethouder in Weststellingwerf en woonachtig in Noordwolde, bij het Nivon jongerenbestuur aan tafel in een achterkamer bij een van de bestuursleden. De Nivon jongeren polsten de wethouder om ondersteuning te bieden bij het verkrijgen van een eigen onderkomen. Daarbij was het oog gevallen op de voormalige Coöperatieve Bakkerij tussen de Hoofdstraat West en de Beatrixstraat. Pal gelegen en aanschurend tegen de Vrije Gereformeerde Kerk. Het was een gebouw met mogelijkheden: grote ruimtes op de begane grond en op de  verdieping. Het bleef bij aftasten; het College voelde er niet voor.

Als ’t niet groot(s) kan, dan maar klein, moet de gedachte zijn geweest. Een “gewoon vrijstaand woonhuis”, in een rijtje aan de Heerenveenseweg (tussen de Frico en de Scheeneweg) was een optie waarbij de gedachte was van “zelf kopen”. Geen ondersteuning -en dus afhankelijkheid- van de Gemeente, zelf handelen en het geld op een of andere manier bij elkaar zien te krijgen. Die optie had een kort leven en vervloog als sneeuw voor de zon.

Het Hummelhonk verplaatst naar de Van Mesdagstraat. Een gemeentelijk initiatief. Veel jongeren in Wolvega voelden zich afgescheept en men kwam in verzet. In de AKTIE van december 1968 verscheen een tekening van Fré Westink waarin jeugdkern (een door de gemeente ingesteld en gesubsidieerde instelling die Hummelhonk een goed plan vond) de deur werd gewezen (zie "Noodgebouw Mesdagstraat").

Bij de jaarwisseling (’s nachts, 31-12-1968) werd voor de burgemeesterswoning door zo’n honderd jongeren een manifestatie gehouden. De leus op het spandoek luidde: “JEUGDGEBOUW:JA, KIPPENHOK: NEE”. Het plan om plank voor plank het jeugdgebouw in de tuin te droppen werd niet uitgevoerd, maar wel verscheen er symbolisch een doos(je) in de tuin. Magiër Andries Bosscha voerde dansen uit rond een aangestoken vuur.

Op 24 januari 1969 organiseerde het NIVON een politieke hearing waar dit onderwerp aan de orde kwam. De burgemeester stond “perplex” dat de jongeren Hummelhonk niet accepteerden.

De voormalige machinefabriek van Haven aan de Haulerweg (doorlopend tot de Willem Lodewijkstraat) kwam in beeld. Het Vrije Volk wijdde daaraan nog een groot artikel (zie "Optie jongerencentrum Haulerweg"). Er was een werkgroep in Wolvega gevormd (waarin een aantal Nivon-bestuursleden) die ijverde voor een eigentijds onderkomen. Zij werd “provinciaal” ondersteund door de Raad van Jeugdaangelegenheden. In afstemming met het College van B&W werd een verzoek voor (bijna) bindend advies (aan subsidieverstrekkers) bij het Bouwcentrum Rotterdam gevraagd over het gebouw Haven. Het Bouwcentrum oordeelde dat gebouw Haven voor “ons” doel ongeschikt was. (zie "Nota Sociaal Cultureel Werk Wolvega").

Eind 1969 was er (dus) contact met de Raad voor Jeugdaangelegenheden (RAJA) in Leeuwarden, waar de heer Munnik directeur was. Hij ondersteunde daar waar mogelijk. Concept statuten voor de oprichting van een stichtingsbestuur van een sociaal cultureel centrum in Wolvega verschenen (zie "Blauwdruk regionaal jongerencentrum" onder SCWW). Dit initiatief schoot niet direct wortel. Zo waren de pijlen eerste gericht op een boerderij die stond op de hoek van de Grindweg en de Pieter Stuyvesantweg. Dat leidde echter tot niets.

Ondanks de progressieve tijdslijn van de RAJA duurde het tot begin 1971 voordat er werkelijk sprake was van gesprekken op basis van een nota. Die nota zag in februari 1971 het licht (met een tekening van Dick Aalten op de voorpagina) en werd met het College van B&W op 26 februari 1971 besproken. Doel van het College van B&W was nieuwbouw van een centrum in het plan Meulepolle. Vanaf dat moment ontstond een “nieuw” traject.

Uitgebreide informatie hierover vind je onder “SCWW”, “SJWW” en "SJJVW" op deze site.

Één en ander is tenslotte uitgemond in BILOK, voorheen de bibliotheek, dat op 5 oktober 1974 haar poorten opende. Je vindt hierover meer informatie onder “Bilok” op deze site.


 

Loading...