Een droom die ook werkelijkheid werd

Nivon jongeren liep in de jaren ‘68-‘69 tegen haar grenzen aan. Ondanks vele activiteiten was men daarbij altijd afhankelijk van beschikbare zaalruimte. De wens groeide om “een eigen home” te het hebben. Het was bijna een terugkerend thema op de vaak tweewekelijkse bestuursvergaderingen.

En de ideeën kwamen. Zo zat op een avond mevr. Van Minnen-Bos, wethouder in Weststellingwerf en woonachtig in Noordwolde, bij het Nivon jongerenbestuur aan tafel in een achterkamer bij een van de bestuursleden. De Nivon jongeren polsten de wethouder om ondersteuning te bieden bij het verkrijgen van een eigen onderkomen. Daarbij was het oog gevallen op de voormalige Coöperatieve Bakkerij tussen de Hoofdstraat West en de Beatrixstraat. Pal gelegen en aanschurend tegen de Vrije Gereformeerde Kerk. Het was een gebouw met mogelijkheden: grote ruimtes op de begane grond en op de  verdieping. Het bleef bij aftasten; het College voelde er niet voor.

Als ’t niet groot(s) kan, dan maar klein, moet de gedachte zijn geweest. Een “gewoon vrijstaand woonhuis”, in een rijtje aan de Heerenveenseweg (tussen de Frico en de Scheeneweg) was een optie waarbij de gedachte was van “zelf kopen”. Geen ondersteuning -en dus afhankelijkheid- van de Gemeente, zelf handelen en het geld op een of andere manier bij elkaar zien te krijgen. Die optie had een kort leven en vervloog als sneeuw voor de zon.

Het Hummelhonk verplaatst naar de Van Mesdagstraat. Een gemeentelijk initiatief. Veel jongeren in Wolvega voelden zich afgescheept en men kwam in verzet. In de AKTIE van december 1968 verscheen een tekening van Fré Westink waarin jeugdkern (een door de gemeente ingesteld en gesubsidieerde instelling die Hummelhonk een goed plan vond) de deur werd gewezen (zie "Noodgebouw Mesdagstraat").

Bij de jaarwisseling (’s nachts, 31-12-1968) werd voor de burgemeesterswoning door zo’n honderd jongeren een manifestatie gehouden. De leus op het spandoek luidde: “JEUGDGEBOUW:JA, KIPPENHOK: NEE”. Het plan om plank voor plank het jeugdgebouw in de tuin te droppen werd niet uitgevoerd, maar wel verscheen er symbolisch een doos(je) in de tuin. Magiër Andries Bosscha voerde dansen uit rond een aangestoken vuur.

Op 24 januari 1969 organiseerde het NIVON een politieke hearing waar dit onderwerp aan de orde kwam. De burgemeester stond “perplex” dat de jongeren Hummelhonk niet accepteerden.

De voormalige machinefabriek van Haven aan de Haulerweg (doorlopend tot de Willem Lodewijkstraat) kwam in beeld. Het Vrije Volk wijdde daaraan nog een groot artikel (zie "Optie jongerencentrum Haulerweg"). Er was een werkgroep in Wolvega gevormd (waarin een aantal Nivon-bestuursleden) die ijverde voor een eigentijds onderkomen. Zij werd “provinciaal” ondersteund door de Raad van Jeugdaangelegenheden. In afstemming met het College van B&W werd een verzoek voor (bijna) bindend advies (aan subsidieverstrekkers) bij het Bouwcentrum Rotterdam gevraagd over het gebouw Haven. Het Bouwcentrum oordeelde dat gebouw Haven voor “ons” doel ongeschikt was. (zie "Nota Sociaal Cultureel Werk Wolvega").

Eind 1969 was er (dus) contact met de Raad voor Jeugdaangelegenheden (RAJA) in Leeuwarden, waar de heer Munnik directeur was. Hij ondersteunde daar waar mogelijk. Concept statuten voor de oprichting van een stichtingsbestuur van een sociaal cultureel centrum in Wolvega verschenen (zie "Blauwdruk regionaal jongerencentrum" onder SCWW). Dit initiatief schoot niet direct wortel. Zo waren de pijlen eerste gericht op een boerderij die stond op de hoek van de Grindweg en de Pieter Stuyvesantweg. Dat leidde echter tot niets.

Ondanks de progressieve tijdslijn van de RAJA duurde het tot begin 1971 voordat er werkelijk sprake was van gesprekken op basis van een nota. Die nota zag in februari 1971 het licht (met een tekening van Dick Aalten op de voorpagina) en werd met het College van B&W op 26 februari 1971 besproken. Doel van het College van B&W was nieuwbouw van een centrum in het plan Meulepolle. Vanaf dat moment ontstond een “nieuw” traject.

Uitgebreide informatie hierover vind je onder “SCWW”, “SJWW” en "SJJVW" op deze site.

Één en ander is tenslotte uitgemond in BILOK, voorheen de bibliotheek, dat op 5 oktober 1974 haar poorten opende. Je vindt hierover meer informatie onder “Bilok” op deze site.